آفريدگارا ! اگر مردم روى زمين ، از عزّت و عظمت تو چنان كه ما آگاهيم ، آگاه باشند ، هيچ خوردنى و آشاميدنىاى براى آنها گوارا نخواهد بود و در بستر ، آرام نمىگيرند و سر به صحرا مىگذارند . « 1 » در مورد رابطهء معرفت با خوف ، از پيامبر صلى الله عليه و آله روايت شده است كه مىفرمايد : رأس الحكمة مخافة اللَّه ؛ « 2 » سرآغاز حكمت ، ترس از خداست . و . خائفان در اين بخش ، تمركز نويسنده روى آيات قرآن ، دربارهء مقام و جايگاه خائف بوده و پس از بيان آيات ، به ديدگاه مفسّران دربارهء تفسير اين آيه ، اشاره نموده است . برخى از اين آيات عبارت‌اند از : « وَ أَمَّا مَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوى * فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوى » « 3 » اين آيه ، نشان از جايگاه و عظمت خائف از خداست . در آيهء ديگر خداوند مىفرمايد : « مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ . . . لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ » . « 4 » منظور از خشيت به غيب ، ترس از خداست ، در حالى كه آن عذاب را به چشم خود نديده‌اند . « 5 » در آيهء ديگر مىفرمايد :

--> ( 1 ) . شرح نهج البلاغة ، ج 1 ، ص 348 . ( 2 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 272 . ( 3 ) . سورهء نازعات ، آيهء 40 . ( 4 ) . سورهء قاف ، آيهء 33 - 35 . ( 5 ) . الميزان ، ج 12 ، ص 561 .